Uyuşturucu. Beyaz zehir. Kökeni azteklere dayanan o lanet olasıca silah. İsmini vermek istemediğim öğretim verdiğim lisede bu uyuşturucunun varlığını öğrenmem çok sürmedi. Öğrenciler göz göre göre bağımlı yapılıyor, sonra da sürekli müşteri haline getiriyorlardı acımasızca. Bu uyuşturucunun dağılma kökenini gizlice takip etmem ve sorunu buradan çözmem gerekiyordu. Tabii ki bunu yapmanın en iyi yolu öğrencilerin akşamları takıldığı tehlikeli mekanları ziyaret etmekti. Uzun ve yorucu bir öğretim gününün ardından herkes okulu terk etmeye başladığında suratımı gizleyecek bir şapka giydim ve gözüme kestirdiğim bir erkek öğrenciyi sessizce takip etmeye başladım. Hızlı ve keskin adımlarla ilerliyordu, sanki bir yere yetişecek gibi. Adımlarındaki kararsızlık kendime kolay bir av seçtiğimin göstergesiydi. Bir sokak geçtik ve bir sokak daha. Üşümüşe benziyordu. Ansızın çocuk sola döndü, bir apartmanın zilini çaldı ve içeri girdi. Çocuk hiçbir mekana uğramadan doğrudan evine gitmişti. Bugünlük görevim bu kadardı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder